IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen


Deel | 
 

 Silence {Shotgun}

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Glee

avatar

Aantal berichten : 47
Registratiedatum : 10-03-14
Leeftijd : 18
Naam : Bo-2-

Character sheet
Kudde: War Horses
Leeftijd: 5 years
Geslacht: Mare

BerichtOnderwerp: Silence {Shotgun}   wo maa 12, 2014 8:02 pm

Stilte. Die was er altijd. Maar meestal niet voor lang. En daar had ze gelijk in. Een pikzwarte vogel koos voor het luchtroom en maakte hierbij een storend gekwetter wat de stilte brak. Stomme vogels. Konden ze dan geen 5 minuten zwijgen? Een zucht ontsnapte haar mond. Ze hoopte iemand tegen te komen. Iemand, speciaals. Het leven als een loner was niet makkelijk en zeker niet als je gewend was aan het leven in een groep. Ja, groep. Ze waren met vier. De eerste werd ziek en viel in een ravijn toen ze een hoestbui had. De derde, groter en sterker dan de eerste dode was een waaghals en overleed aan bloedverlies toen een poema zijn eten wou opeisen. En dan was er nog hij en zij. Glee en Grief. Vriend en vriendin. Amigos, friends, family... Ze waren alles voor elkaar. Tot die storm, het was erg winderig en toen gebeurde het. De bliksem sloeg als een grens tussen de siblings in. En daar was de stilte. Een nieuw geknetter liet de voskleurige merrie opkijken. Weeral die vogels... Leuk... Ze wilde gewoon een kudde, een plek waar ze zich veilig kon voelen. Dat zou Grief ook doen, wist ze. Opnieuw viel er een stilte en in die stilte begon ze te wachten, te wachten op een speciaal paard.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shotgun
Leader
avatar

Aantal berichten : 60
Registratiedatum : 16-02-14
Leeftijd : 16
Naam : Lis

Character sheet
Kudde: War Horses
Leeftijd: 9 years
Geslacht: Stallion

BerichtOnderwerp: Re: Silence {Shotgun}   do maa 13, 2014 5:06 pm



I'm a devil with a SHOTGUN












Shotgun slenterde voor de kudde uit. Terwijl hij zich aan een rustig tempo voortbewoog, nam hij zo nu en dan eens wat gras mee waar hij dan kalmpjes op kauwde. Ondertussen waren ze aangekomen het Pine Wood, waar allemaal harde dennennaalden op de grond lagen. Geërgerd aan de naalden haalde hij zijn kop omhoog en bleef even stilstaan voor een kleine mededeling. "We gaan nu opzoek naar drinkbaar water voor de Herd", hinnikte hij luid. Na zijn melding vertrok hij weer, deze keer aan een iets hoger tempo aangezien het toch niet meer nodig was om traag te gaan; De paarden konden hier niet grazen. Hij tilde het tempo naar een rustig drafje en liep tussen de kale bomen door. De wind woei in zijn manen en om minder last te hebben van prikkelende dennennaalden in zijn hoeven, hief hij zijn poten hoog op. Zijn staart stond in de lucht gestoken, die hij plots halt hield wanneer hij een ander paard opmerkte. De kudde moest een plotselinge stop maken, en Sho draaide zich zachtjes om naar Dratin. "Ik ga even kijken, blijf jij hier en hou de kudde stil!", fluisterde hij tegen het paard dat in rang vlak onder hem stond. Zo stil als hij kon liep het zwarte Fries paard in de richting van het andere, onbekende dier. Hij hield zich zo lang mogelijk stil, tot hij het paard helemaal had bekeken. Expres zorgde Shotgun voor wat geritsel van de struiken, zodat zijn komst aangekondigd zou worden. Het was een Loner, merkte de hengst al snel op. "En wie ben jij?!", vroeg hij kil. Zijn ogen keken vragend en stonden op het andere paard gericht.


_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://chimorea-horses.actieforum.com
Glee

avatar

Aantal berichten : 47
Registratiedatum : 10-03-14
Leeftijd : 18
Naam : Bo-2-

Character sheet
Kudde: War Horses
Leeftijd: 5 years
Geslacht: Mare

BerichtOnderwerp: Re: Silence {Shotgun}   do maa 13, 2014 8:57 pm




Every demon wants his pound of flesh

Al snel werd de stilte doorbroken door hoefslagen. Hun gewicht brak de fijne naalden en lieten een zacht gekraak horen. Even trok ze ongeduldig met haar oren, maar toch wist Glee, zoals altijd, haar kalmte terug te vinden. Toen de hoeven stopten met bewegen en hun gebries niet langer hoorbaar was, ontspande  de voskleurige merrie zich. Haar ogen straalden een bepaalde kalmte uit, maar ook evenveel vastberadenheid. Toen een tak kraakte, liet ze haar oogleden wat over haar ogen zakken. Ze ging dit zachtjes aanpakken, toch hard genoeg om eens goed te tonen we zie was. "En wie ben jij?!", De stem ging gepaard met een de contouren van een fors, zwarte paard, die duidelijk boven haar uittorende. Ze was nooit echt groot geweest, dat moest ze toegeven. "De naam is Glee," zei ze ietwat kil, toch luid genoeg zodat de paarden die wat verderop stonden duidelijk hoorden wie ze was. "Ik neem aan dat jij Shotgun bent?" Vervolgde ze, nu ietwat stiller dan eerst. De rest van het gesprek hoefden de andere kuddedieren niet te horen. Ze liet ontspannen haar oogleden nog wat verder zakken, waardoor ze er erg overtuigend uitzag. Waarschijnlijk een minder goede zet in de richting van de leader, maar wel een goede zet om iets anders te imponeren.
Words: 214 ||Tag: Shotgun || Note: -  

.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shotgun
Leader
avatar

Aantal berichten : 60
Registratiedatum : 16-02-14
Leeftijd : 16
Naam : Lis

Character sheet
Kudde: War Horses
Leeftijd: 9 years
Geslacht: Stallion

BerichtOnderwerp: Re: Silence {Shotgun}   zo maa 16, 2014 9:36 am

Het andere paard was niet bepaald de grootste die hij ooit had gezien, maar haar schofthoogte kon er wel mee door. Ze zag er goed uit, was niet te mager op het eerste zicht, en had een goede bouw. 'De naam is Glee', zei ze wat kil, en toch vrij luid. Waarschijnlijk was het haar bedoeling om haar naam meteen ook mee te delen met de rest van de kudde, dus was ze op de hoogte van het kudde leven. Dat beviel hem wel. 'Ik neem aan dat jij Shotgun bent?', klonk ze nu wat stiller. Sho gaf haar een kort knikje en keek haar erg serieus aan. Haar oogleden waren ontspannen, en ze zag er erg overtuigend uit. Misschien kon dit paard nog wel wat paarden in leven houden in zijn kudde? Maar hij mocht niet te snel conclusies trekken, hij moest eerst een écht goed gevoel hebben bij Glee. Dan pas zou hij haar deze aanbieding doen. "Dus ik heb hier te maken met een.. pittige loner?", hinnikte hij op die manier waarop het vragend overkwam. Pittig, ja, dat was misschien wel het juiste woord.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://chimorea-horses.actieforum.com
Glee

avatar

Aantal berichten : 47
Registratiedatum : 10-03-14
Leeftijd : 18
Naam : Bo-2-

Character sheet
Kudde: War Horses
Leeftijd: 5 years
Geslacht: Mare

BerichtOnderwerp: Re: Silence {Shotgun}   di maa 18, 2014 8:12 pm

Glee
Het paard gaf een knikje wat duidelijk maakte dat ze gelijk had. Even leek de hengst zich iets te bedenken, maar daar keek Glee niet echt naar. De voskleurige merrie was meer geïnteresseerd in een veilige omgeving dan zijn mening. Maar dat ging zij niet laten merken. "Dus ik heb hier te maken met een.. pittige loner?", Zijn zin was vragend gericht, maar zelfs zij wist dat Shotgun het antwoord al wist. "Pittig, moedig, stout, eerlijk, noem me maar hoe je wil," zei ze. "Ik ben gewoon niet bang voor het ergste, ik heb namelijk al genoeg meegemaakt," vervolgde de merrie op ontspannen toon. Ze knipperde even met haar ogen, waarna ze een zelfzekere lach om de lippen haalde. "Ik zal right-to-the-point zijn, Shotgun, ik zou graag in de kudde willen," Ze liet even haar blik op de bomen achter hem vallen waar de kudde zich bevind. Ze had nog een paar troeven achter de hoef, maar deze zou ze pas later gebruiken.
Silence :: Shotgun :: 164 Words :: That's right! I'm the hot mare in town!

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shotgun
Leader
avatar

Aantal berichten : 60
Registratiedatum : 16-02-14
Leeftijd : 16
Naam : Lis

Character sheet
Kudde: War Horses
Leeftijd: 9 years
Geslacht: Stallion

BerichtOnderwerp: Re: Silence {Shotgun}   do maa 20, 2014 6:38 pm

'Pittig, moedig, stout, eerlijk, noem me maar hoe je wil. Ik ben gewoon niet bang voor het ergste, ik heb namelijk al genoeg meegemaakt', hinnikte de merrie ontspannen. Nieuwsgierig als hij was wou hij meteen vragen wat ze dan zoal had meegemaakt, maar de hengst was afgeleid door haar prachtige glimlach. Ze was zeker en vast zelfverzekerd, daar was geen twijfel over mogelijk! 'Ik zal right-to-the-point zijn, Shotgun, ik zou graag in de kudde willen.' Ja, right-to-the-point was ze wel! Ze hadden nog maar een paar zinnen tegen elkaar gezegd, maar hij had er een goed gevoel bij. "Tuurlijk, tuurlijk.. Maar éérst, wil ik nog wat meer over je weten, om zeker te zijn of je wel geschikt bent", verklaarde Shotgun. De merrie zag er goed uit, dat mankeerde er niet aan, ze had zelfvertrouwen met hopen, leek het, haar karakter zat wel mee, maar hij moest weten of ze wel goed, of beter slecht, genoeg was om bij zijn kudde te mogen. "Vertel om te beginnen eens wat over je geschiedenis, het verhaal dat je leven tot nu toe geschreven heeft. Ik moet weten of je wel sterk genoeg bent voor het leven van een War Horse. Hoe oud ben je trouwens?" Nog zoiets... Hij wist Glee's leeftijd nog niet eens.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://chimorea-horses.actieforum.com
Glee

avatar

Aantal berichten : 47
Registratiedatum : 10-03-14
Leeftijd : 18
Naam : Bo-2-

Character sheet
Kudde: War Horses
Leeftijd: 5 years
Geslacht: Mare

BerichtOnderwerp: Re: Silence {Shotgun}   wo apr 09, 2014 12:52 pm

Glee
"Tuurlijk, tuurlijk.. Maar éérst, wil ik nog wat meer over je weten, om zeker te zijn of je wel geschikt bent," Glee slikte even en zuchtte, een beetje geërgerd om dit feit. "Vertel om te beginnen eens wat over je geschiedenis, het verhaal dat je leven tot nu toe geschreven heeft. Ik moet weten of je wel sterk genoeg bent voor het leven van een War Horse. Hoe oud ben je trouwens?" De voskleurige merrie moest even grinniken, grappig, hij kon haar leeftijd niet eens inschatten. "Wel," begon ze simpel. Haar bruine ogen gleden even in die van Shotgun en ze hield zijn blik vast zodat ze zeker wist dat hij goed luisterde. "Ik ben 5 jaar geleden geboren, mijn moeder en mijn broer waren de enigste familie die ik nog had, mijn vader heb ik nooit gekend," Ze slikte even. "Mijn eerste jaar leefde ik i vrede met dit groepje. Ik was gelukkig. Mijn moeder kende veel over kruiden en planten en wist altijd welke planten goed waren voor een ziekte of wonde, ik heb daar wat lessen in gehad," Hopelijk klonk dit interessant in zijn oren. "Uiteindelijk stierf ze iets nadat ik twee werd, ouderdom. Grief, mijn oudere broer, die inmiddels 4 jaar was, stelde voor een groep te vormen met een paar vrienden. Ik stemde ermee in, omdat ik niet veel keuze had. Er kwamen 3 vrienden van Grief: Zeal, Eagle en Flaw. Zeal was de enige merrie van het groepje en daar trok ik het meeste mee op. Ze zorgde ervoor dat ik moeder snel vergat," Ze sloeg haar ogen naar een boom en zuchtte. "Grief en zijn bende waren echte vechterbazen. Elk paard dat hen niet aanstond, moest oprotten of werd aangevallen. Zeal was het meestal niet met hun techniek eens en probeerde me van hun daden te beschermen. Maar mijn broer besloot ook mij te trainen in het verwonden en... Grappig genoeg," Ze ontmoette de ogen van Shotgun. "Vond ik het net zo leuk als hen," Ze grijnsde even bij die gedachten. "Maar toen brak een ijskoude winter aan en Eagle haalde het einde van het seizoen niet, gevechten kunnen ook in je nadeel liggen. Flaw, de jongere broer van Eagle, was woest op mij omdat ik de enige was die wist wat te doen. Grief accepteerde niet dat Flaw mij zo uitschold en zelf pijnigde, dus zette Grief hem uit de groep," Glee slikte even. "Uiteindelijk stierf ook Zeal. Ze was al redelijk oud en we konden haar niet redden van een sterke stroom, doordat er die lente dan veel water was en zelfs overstromingen," Glee werd even stil. Dit was eigenlijk totaal niet waar, Zeal was gestorven omdat ze de voskleurige merrie uit de stroom had geduwd, omdat zij te zwak was. Een losgekomen boom had de merrie toen meegesleurd in de rivier en sinds die dag rouwde ze om haar verloren vriendin en pleegmoeder. "Maar het leven ging door voor Grief en ik. Toen we op een dag een hengst ontmoette, vielen Grief en ik zoals gewoonlijk aan, omdat hij ons 'irriteerde'. Maar hij was sterk en Grief was al snel onder de indruk. Dus hij besloot om deze hengst een kans te geven en deze stemde in, hij voegde zich bij onze groep. Zijn naam was Jason, een hengst die even oud was als mijn broer, dus 5 jaar. Ik was inmiddels 3 jaar. Jason en Grief konden het goed vinden met elkaar en dus vond ik terug tijd om me te concentreren op de planten, zoals ik Zeal had beloofd enkele dagen voordat ze stierf. Zonder mentor was het moeilijk, maar het lukte me een paar nieuwe geneesmiddelen te vinden, waarmee ik meer dan één keer het leven van Jason mee heb gered. Toen we op een dag een sneeuwwitte hengst ontmoette, was hij erg onder de indruk van het feit dat de wonden zo goed waren geheeld. Ik was vereerd en gevleid en hij stelde zichzelf voor als River, hij zei dat hij vroeger nog veel met planten had gewerkt en in zijn eigen kudde had hij daar ook voor gezorgd. Hij heeft me nooit verteld welke kudde, maar daar ben ik ook nooit echt in geïnteresseerd geweest," ze stopte even en keek met een doordringende blik naar Shotgun. "Er ging een jaar voorbij en alles ging veel beter... Maar op een dag kwam Grief in paniek op ons af. Jason was dood, een aanval van wolven. Ik was er kapot van, het was niet de eerste keer dat er een vriend stierf... We vluchten weg, zo ver mogelijk. Maanden verstreken, op de vlucht voor ons verleden en om de wolven te mijden. Grief was er erg aan toe en River besloot een week te verblijven in een bos, zoals deze," Ze wierp een blik op de bomen en keek toen terug naar Shotgun. "Dat was de grootste fout die we ooit hadden gemaakt... Drie dagen later vonden we River bij de rivier waar we hem voor het laatst hadden gezien. Zijn blik stond glazig en bloed sijpelde uit zijn mond, hij was vergiftigd. Door wat, heb ik nooit geweten, maar ik zal het mezelf nooit vergeven," Ze snoof even. Haar verhaal ging enkel over de dood. "Mijn mentor was dood, na twee jaren was hij dood. Grief en ik besloten op dat moment dat we naar jouw kudde zouden trekken, in de hoop hier minder dood te zien dan dat ons verleden ons heeft gebracht... Maar een paar nachten terug, werden we getroffen in het midden van een storm... Ik raakte hem kwijt en opnieuw wist ik, dat ik een vriend had verloren... Niet zomaar een vriend, maar mijn broer..." Ze haalde even adem en perste toen al de lucht uit haar longen. "En dat is mijn verleden."
Silence :: Shotgun :: 961 Words :: It hurts, but it's worth it... I hope so...

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shotgun
Leader
avatar

Aantal berichten : 60
Registratiedatum : 16-02-14
Leeftijd : 16
Naam : Lis

Character sheet
Kudde: War Horses
Leeftijd: 9 years
Geslacht: Stallion

BerichtOnderwerp: Re: Silence {Shotgun}   zo apr 13, 2014 9:53 am

Glee slikte en slaakte een zucht toen hij verklaarde dat ze hem eerst nog wat moest gaan vertellen over zichzelf, voor ze bij zijn kudde mocht. 'Wel', begon de mooie merrie. Ze vestigde haar ogen met een stevige blik in de zijne, en meteen had hij zin om te gaan luisteren naar wat ze te zeggen had. 'Ik ben 5 jaar geleden geboren, mijn moeder en mijn broer waren de enigste familie die ik nog had, mijn vader heb ik nooit gekend.' Ze stopte even om te slikken. 'Mijn eerste jaar leefde ik i vrede met dit groepje. Ik was gelukkig. Mijn moeder kende veel over kruiden en planten en wist altijd welke planten goed waren voor een ziekte of wonde, ik heb daar wat lessen in gehad', hinnikte ze en Sho's interesse borrelde al op. 'Uiteindelijk stierf ze iets nadat ik twee werd, ouderdom. Grief, mijn oudere broer, die inmiddels 4 jaar was, stelde voor een groep te vormen met een paar vrienden. Ik stemde ermee in, omdat ik niet veel keuze had. Er kwamen 3 vrienden van Grief: Zeal, Eagle en Flaw. Zeal was de enige merrie van het groepje en daar trok ik het meeste mee op. Ze zorgde ervoor dat ik moeder snel vergat', vertelde ze wanneer ze haar ogen naar een boom sloeg en even zuchtte. 'Grief en zijn bende waren echte vechterbazen. Elk paard dat hen niet aanstond, moest oprotten of werd aangevallen. Zeal was het meestal niet met hun techniek eens en probeerde me van hun daden te beschermen. Maar mijn broer besloot ook mij te trainen in het verwonden en... Grappig genoeg', was ze niet voor het vechten? Shotgun begon zachtjes te twijfelen of ze wel geschikt genoeg was, en of ze het kudde leven wel aankon. Echter keek ze de hengst nu terug aan en hinnikte: 'Vond ik het net zo leuk als hen.' De merrie grijnsde, en hij grijnsde terug. Dat klonk al beter! 'Maar toen brak een ijskoude winter aan en Eagle haalde het einde van het seizoen niet, gevechten kunnen ook in je nadeel liggen. Flaw, de jongere broer van Eagle, was woest op mij omdat ik de enige was die wist wat te doen. Grief accepteerde niet dat Flaw mij zo uitschold en zelf pijnigde, dus zette Grief hem uit de groep', zei ze waarna ze even de tijd nam om opnieuw te slikken. Geïnteresseerd in het verdere verhaal staarde de hengst haar aan. 'Uiteindelijk stierf ook Zeal. Ze was al redelijk oud en we konden haar niet redden van een sterke stroom, doordat er die lente dan veel water was en zelfs overstromingen', verklaarde ze waarna ze even stil werd. Shotgun richtte zijn ogen naar grond, vooral uit medeleven voor Glee. Het was vreselijk om je beste vriend of vriendin te verliezen... 'Maar het leven ging door voor Grief en ik. Toen we op een dag een hengst ontmoette, vielen Grief en ik zoals gewoonlijk aan, omdat hij ons 'irriteerde'. Maar hij was sterk en Grief was al snel onder de indruk. Dus hij besloot om deze hengst een kans te geven en deze stemde in, hij voegde zich bij onze groep. Zijn naam was Jason, een hengst die even oud was als mijn broer, dus 5 jaar. Ik was inmiddels 3 jaar. Jason en Grief konden het goed vinden met elkaar en dus vond ik terug tijd om me te concentreren op de planten, zoals ik Zeal had beloofd enkele dagen voordat ze stierf. Zonder mentor was het moeilijk, maar het lukte me een paar nieuwe geneesmiddelen te vinden, waarmee ik meer dan één keer het leven van Jason mee heb gered. Toen we op een dag een sneeuwwitte hengst ontmoette, was hij erg onder de indruk van het feit dat de wonden zo goed waren geheeld. Ik was vereerd en gevleid en hij stelde zichzelf voor als River, hij zei dat hij vroeger nog veel met planten had gewerkt en in zijn eigen kudde had hij daar ook voor gezorgd. Hij heeft me nooit verteld welke kudde, maar daar ben ik ook nooit echt in geïnteresseerd geweest', verklaarde de voskleurige merrie. Ze keek Shotgun met een doordringende blik aan. River... Die naam zei hem niet echt veel. Het was vast een andere kudde geweest... 'Er ging een jaar voorbij en alles ging veel beter... Maar op een dag kwam Grief in paniek op ons af. Jason was dood, een aanval van wolven. Ik was er kapot van, het was niet de eerste keer dat er een vriend stierf... We vluchten weg, zo ver mogelijk. Maanden verstreken, op de vlucht voor ons verleden en om de wolven te mijden. Grief was er erg aan toe en River besloot een week te verblijven in een bos, zoals deze.' Sho was nog altijd even gefascineerd naar het verhaal aan het luisteren als eerst. Glee had kennelijk al heel wat meegemaakt in de 5 jaren die ze op aarde was. 'Dat was de grootste fout die we ooit hadden gemaakt... Drie dagen later vonden we River bij de rivier waar we hem voor het laatst hadden gezien. Zijn blik stond glazig en bloed sijpelde uit zijn mond, hij was vergiftigd. Door wat, heb ik nooit geweten, maar ik zal het mezelf nooit vergeven', zei ze waarna de merrie snoof. Zoveel paarden die ze had tegengekomen, en ze waren bijna allemaal gestorven, maar zij was nog steeds in leven..? Dan moest ze het wel waard zijn! Maar haar verhaal was nog niet voorbij, want al snel vervolgde ze haar verleden: 'Mijn mentor was dood, na twee jaren was hij dood. Grief en ik besloten op dat moment dat we naar jouw kudde zouden trekken, in de hoop hier minder dood te zien dan dat ons verleden ons heeft gebracht... Maar een paar nachten terug, werden we getroffen in het midden van een storm... Ik raakte hem kwijt en opnieuw wist ik, dat ik een vriend had verloren... Niet zomaar een vriend, maar mijn broer...', zei ze. Was haar broer nog in leven? Als dat zo was, kon hij de merrie misschien wel helpen om Grief te gaan zoeken? Hij kon nog niet zo ver weg zijn, toch? 'En dat is mijn verleden', hinnikte ze nog. Shotgun was diep geraakt, en dat gebeurde niet echt vaak.. "G... Glee?", vroeg hij. "Denk je dat hij.. Grief... nog in leven is?" Het was een beetje ongemakkelijk om deze vraag te stellen. "Hoe dan ook, ik zou je graag bij mijn kudde willen. Ik heb zelfs een belangrijk voorstel voor je", hinnikt de hengst, maar hij wilde haar nog even in spanning houden. "Ik heb namelijk nog geen Spice Horse in mijn Herd, en ik zou het geweldig vinden als jij deze rang op jou zou willen nemen", stelde hij haar voor na even gezwegen te hebben.

-Glee is geaccepteerd-

OOC; Gawd, ik zat hier bijna te janken xD
&& M'n post heeft 1134 woorden! :'D (vooral jou woorden, maar kom xD) Veel leesplezier >3

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://chimorea-horses.actieforum.com
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Silence {Shotgun}   

Terug naar boven Go down
 
Silence {Shotgun}
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Chimorea Horses :: Forest :: Pine Wood-
Ga naar: